Διήγησις ωφέλιμος.

 Διαβάσαμε σήμερα στο συναξάριο της ημεράς μια πολύ ωραία και ψυχοφελή διήγηση που θεωρήσαμε καλό να την μοιραστούμε μαζί σας.
 Υπήρξε ένας πολύ επιφανής άνθρωπος στη Κων/πολη, ονόματι Ιωάννης, ο οποίος μεταμεληθείς για την άσωτη ζωή που έκανε, ζοῦσε βίο ασκητικό και φιλόθεο. Μεταξύ των άλλων πνευματικών αγώνων που έκανε, συνήθιζε να αγρυπνά στους Ναούς του Κυρίου προσευχόμενος. Μια νύκτα πήγε στο ναό της Αγία Σοφία και επειδή βρήκε κλειστές τις πόρτες του ναού, κάθισε παράμερα στην αυλή και εκεί άρχισε την διατεταγμένη προσευχή. 
Κάποια στιγμή ενώ προσευχόταν, είδε μια λάμψη φωτός να πλησιάζει από μακρυά και όταν έφτασε κοντά διέκρινε ότι την ακολουθούσε ένας άνδρας. Χάρηκε ο Ιωάννης με το εξαίσιο αυτό φαινόμενο και χωρίς να αποκαλυφτεί παρατηρούσε προσεκτικά τί    έμελλε να συμβεί.

 Όταν λοιπόν έφτασε η ανδρας εκείνος στις κλειστές πόρτες της Αγίας Σοφίας, γονάτισε στο κατώφλι και αφού προσευχήθηκε αρκετά έκανε το σημείο του Σταυρού στις πόρτες, και ὤ! του θαύματος, ἄνοιξαν μόνες τους! Και μαζί με το φώς που τον συνόδευε, ο θαυμάσιος εκείνος άνδρας εισήλθε στο πρόναο. Εκεί γονάτισε και πάλι, και όπως πρίν άνοιξαν μόνες τους οι θύρες του νάρθηκα και ο φωτοειδής εκείνος άνδρας μπήκε στο ναό όπου στο μέσον αυτού ύψωσε τα χέρια του και ικέτευε τον Θεό για αρκετή ώρα.

   Αφού τελείωσε τη προσευχή του, κατευθύνθηκε προς την έξοδο και καθώς είσήλθε στο ναό έτσι αποχώρησε, οι δε θύρες μετά την διέλευσί του έκλειναν θαυμαστώς καθώς είχαν ανοίξει.
   Ο ευλαβής Ιωάννης έστεκε και παρατηρούσε με θαυμασμό τα γενόμενα, και απεφάσισε να ακολουθήσει τον άνδρα εκείνο ώστε να δεί που θα πήγαινε. Πράγματι, διάχυτος από το φώς ο άνδρας εκείνος κατέβηκε την σκάλα του Αγίου μάρτυρος Ιουλιανού και στάθηκε μπροστά σε ένα μικρό σπίτι όπου έκρουσε τη πόρτα και φώναξε χαμηλόφωνα «Μαρία», και μπήκε στο σπίτι. Τότε, η λάμψη φωτός που έφεγγε κατά τη διαδρομή έσβησε και μέσα από το σπίτι φάνηκε ο λύχνος που άναψε η γυναίκα για να φωτίσει την εργασία που άρχισε ο άνδρας να κάνει, ως υποδηματοποιός που ήταν.
    Βλέποντας ο Ιωάννης όλα αυτά δεν μπόρεσε να συγκρατηθεί και χωρίς να ντραπεί χτύπησε τη πόρτα του σπιτιού. Του άνοιξε ο θείος εκείνος άνθρωπος και ο Ιωάννης δεν δείλιασε να τον ρωτήσει για όσα είχε δεί και θαυμάσει, λέγοντας·«πές μου άνθρωπε του Θεού ποιά αρετή σε αξίωσε αυτής της θείας ευλογίας». Εκείνος, όμως, αρνήθηκε τα πάντα και προσπάθησε να πείσει τον Ιωάννη ότι όσα είδε ήταν πλάνη και αποκύημα της  φαντασίας του. Στην επιμονή όμως του Ιωάννη, τα δάκρυα και τις παρακλήσεις, άρχισε να μιλά ο θαυμάσιος εκείνος άνθρωπος και να αποκαλύπτει στον Ιωάννη τον βίο του.
   «Κάποια στιγμή της ζωής μου –είπε- διαπίστωσα ότι δεν είχα κατορθώσει τίποτα εκτός από πλήθος αμαρτιών. Με την αγαθότητα του Θεού, όμως, απέκτησα επίγνωσι και φόβο Θεού, έλαβα αυτή την γυναίκα για σύζυγο με την οποία όμως ποτέ δεν συνευρεθήκαμε σαρκικά αλλά φυλάττουμε παρθενία. Ετσι, μέχρι τώρα συν Θεω έχουμε καθαρότητα ψυχής και σώματος για την αγάπη του Θεού μας. Θέλω όμως να προσθέσω και κάτι ακόμη. Ο πλούτος μου όλος, δεν υπερβαίνει το ένα τριμίσιο (ρωμαϊκό νόμισμα που αντιστοιχούσε στο 1/3 του χρυσού νομίσματος) με το οποίο αγοράζω δέρματα για την εργασία μου. Το κέρδος που έχω από τη δουλειά μου το διαιρώ σε δύο ισόποσα μέρη. Το ένα μέρος το δίνω στους πτωχούς και το άλλο το κρατώ για τις ανάγκες μας. Με αυτόν το τρόπο πολιτεύομαι και σκέπτομαι καθ’ ημέρα τον φοβερό Κριτή που μέλλει να έλθει και την εξέτασι που πρόκειται να κάνουν σε μένα οι φορολόγοι δαίμονες.»
   Ακούσας ο Ιωάννης αυτή τη διήγησι και εκπλαγείς για τη καθαρή και μακαρία ζωή του αοίδιμου Ζαχαρία (έτσι ονομαζόταν εκείνος) αφού τον επαίνεσε αποχώρησε. Και ο μέν Ιωἀννης ευχαρίστησε το Θεό που τον αξίωσε να δεί τέτοια θαυμάσια μεγαλεία, ο δε Ζαχαρίας θέλοντας να αποφύγει την ανθρώπινη δόξα, άφησε το σπίτι του και έφυγε προς άγνωστη κατεύθυνση ώστε να μη γνωρίζεται από κανέναν.

Σ’ αυτούς τους δύο ιερούς άνδρες αναφέρεται σήμερα στο συναξάριο, λέγοντας: “τη αυτή ημέρα του Αγίου Ζαχαρίου του Σκυτοτόμου και Ιωάννου”.

Published in: on Νοεμβρίου 30, 2010 at 2:06 μ.μ.  Σχολιάστε  
%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: