ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ

   Οἱ Ἄγ­γε­λοι εἶ­ναι ἀ­σώ­μα­τοι καί λει­τουρ­γοί τοῦ Θε­οῦ τοῦ ‘Υ­ψί­στου, ὅ­μως ἀ­πο­στέλ­λο­νται πα­ρά Θε­οῦ καί πρός ἡ­μᾶς τούς ἀν­θρώ­πους, νά μᾶς φυ­λᾶ­νε ἀ­πό τούς Δαί­μο­νες καί ἀ­πό ἄλ­λα κα­κά, τά ὁ­ποί­α εἶ­ναι γε­μά­τος ὁ κό­σμος καί ἡ ζω­ή μας.

Οἱ Ἄγ­γε­λοι, ἔ­γι­ναν πρίν γί­νει ὁ κό­σμος τοῦ­τος. Ὅ­λα τά Ἔ­θνη εἶ­ναι πα­ρα­δε­δο­μέ­να εἰς τούς Ἀγ­γέ­λους, κά­θε Ἔ­θνος καί ἕ­νας Ἄγ­γε­λος, εἰς τά ἄ­θε­α Ἔ­θνη, ἐ­νῶ εἰς τά Χρι­στι­α­νι­κά κά­θε Χρι­στι­α­νός με­τά τό βά­πτι­σμα, ἔ­χει ὡς φύ­λα­κα ἕ­ναν Ἄγ­γε­λο, ὅ­πως ἐ­πί­σης καί ἕ­ναν Δαί­μο­να, καί ὁ μέν ἀ­γα­θός Ἄγ­γε­λος συμ­βου­λεύ­ει εἰς ἡ­μᾶς νά ποι­οῦ­μεν τά ἀ­γα­θά ἔρ­γα, ὁ δέ πο­νη­ρός Ἄγ­γε­λος, δη­λα­δή ὁ Δαί­μων, μᾶς συμ­βου­λεύ­ει ὅ­λα τά κα­κά.

Ἀλ­λά ἄς μᾶς δι­δά­ξουν οἱ Ἅ­γι­οι τοῦ Θε­οῦ, πε­ρί Ἀγ­γέ­λων.

   <<Ὁ Θε­ός εἶ­ναι ὁ ποι­η­τής τῶν Ἀγ­γέ­λων καί δη­μι­ουρ­γός αὐ­τῶν, ἐκ τοῦ μη­δε­νός εἰς ὕ­παρ­ξιν φέ­ρων αὐ­τούς. Κα­τά τήν εἰ­κό­να αὐ­τοῦ τούς ἐ­ποί­η­σεν ἀ­σω­μά­τους, ὠ­σάν ἀ­έ­ρα ἤ πῦρ ἀ­σώ­μα­τον, κα­θώς λέ­γει ὁ Προ­φή­της Δαυ­ΐδ· << Ὁ ποι­ῶν τούς Ἀγ­γέ­λους αὐ­τοῦ πνεύ­μα­τα καί τούς λει­τουρ­γούς αὐ­τοῦ πυ­ρός φλό­γα>> (ψαλ.103), ἑν­νο­ών, τό ἐ­λα­φρόν καί θερ­μόν καί ὁ­ξύ καί κο­πτε­ρόν πε­ρί τήν θεί­αν ἀ­γά­πην καί ἐ­πι­θυ­μί­αν καί λει­τ­ουρ­γί­αν, κα­θώς καί τήν πρός τά ἄ­νω πο­ρεί­αν αὐ­τῶν καί ἀ­πό πά­σης γη­ΐ­νης φρο­ντί­δος ἀ­πηλ­λα­γμέ­νους.

Ὁ Ἄγ­γε­λος λοι­πόν, εἶ­ναι οὐ­σί­α ἀ­σώ­μα­τος, ἀ­ει­κί­νη­τος καί αὐ­τε­ξού­σι­ος, ὑ­πη­ρε­τών τόν Θε­όν. Κα­τά χά­ριν ἔ­χει λά­βει ἀ­θα­να­σί­αν. Τήν οὐ­σί­αν καί τήν μορ­φήν αὐ­τοῦ μό­νον ὁ Θε­ός γνω­ρί­ζει. Λέ­γο­μεν ἀ­σώ­μα­τον καί ἄϋ­λον τόν Ἄγ­γε­λον, συ­γκρί­νο­ντες αὐ­τόν μέ ἡ­μᾶς, ἐ­νῶ συ­γκρι­νό­με­νος μέ τόν Θε­όν, πα­χύς καί ὑ­λι­κός εὑ­ρί­σκε­ται, κυ­ρί­ως ἄϋ­λος καί ἀ­σώ­μα­τος μό­νον ὁ Θε­ός εἶ­ναι.

    Εἶ­ναι λοι­πόν ὁ Ἄγ­γε­λος, λο­γι­κή φύ­σις, νο­ε­ρά καί αὐ­τε­ξού­σι­ος, κα­τά τήν γνῶ­μιν τρε­πτός, δη­λα­δή ὅ­ταν θέ­λῃ δύ­να­ται νά τρα­πῆ.

Ὁ­ποι­ο­δή­πο­τε πρᾶ­γμα κτι­στόν εἶ­ναι καί τρε­πτόν, μό­νον ὁ Θε­ός εἶ­ναι ἄ­τρε­πτος. Καί ὁ­ποι­ο­δή­πο­τε λο­γι­κόν, εἶ­ναι καί αὐ­τε­ξού­σι­ον.

Ὡς λο­γι­κή λοι­πόν φύ­σις ὁ Ἄγ­γε­λος καί νο­ε­ρά εἶ­ναι καί αὐ­τε­ξού­σι­ος, ὡς δέ κτι­στή φύ­σις, εἶ­ναι καί τρε­πτός ἔ­χει δη­λα­δή ἐ­ξου­σί­αν νά μέ­νη καί νά προ­κό­πτη πρός τό ἀ­γα­θόν ἤ καί νά τρέ­πε­ται πρός τό χει­ρό­τε­ρον. Εἶ­ναι ἀ­νε­πί­δε­κτος με­τα­νοί­ας, ἐ­πει­δή εἶ­ναι ἀ­σώ­μα­τος (ὁ ἄν­θρω­πος, δι­ά τήν ἀ­δυ­να­μί­αν τοῦ σώ­μα­τος, ἔ­τυ­χεν με­τα­νοί­ας πα­ρά Θε­οῦ). Ἀ­θά­να­τος εἶ­ναι ὄ­χι ἐκ φύ­σε­ως ἀλ­λά δι­ά τῆς χά­ρι­τος τοῦ Θε­οῦ. Ὁ­ποι­ο­δή­πο­τε ἄρ­χι­σε ἐκ φύ­σε­ως, στα­μα­τά­ει. Μό­νον ὁ Θε­ός πά­ντο­τε ὑ­πάρ­χει, μᾶλ­λον δέ, καί ὑ­περ­πά­ντο­τε ὑ­πάρ­χει, ὄ­χι κά­τω ἀ­πό χρό­νον ἀλ­λά πά­νω ἀ­πό τόν χρό­νον ὡς ποι­η­τής τοῦ χρό­νου.

   Οἱ Ἄγ­γε­λοι, εἶ­ναι δεύ­τε­ρα φῶ­τα, νο­ε­ρά, ἐκ τοῦ πρώ­του φω­τός τοῦ Θε­οῦ, ἔ­χου­σι τόν φω­τι­σμόν, καί δέν ἔ­χουν ἀ­νά­γκην, οὔ­τε γλώσ­σης, οὔ­τε ἀ­κο­ῆς ἀλ­λά χω­ρίς προ­φο­ρι­κόν λό­γον με­τα­ξύ των ὁ­μι­λοῦν, δι­ά τῶν νο­η­μά­των τοῦ νο­ός.

Δι­ά τοῦ Θε­οῦ Λό­γου ἐ­κτί­σθη­σαν οἱ Ἄγ­γε­λοι καί δι­ά τοῦ ἁ­γι­α­σμοῦ, τοῦ Ἁ­γί­ου Πνεύ­μα­τος ἐ­τε­λει­ώ­θη­σαν, κα­τ’ ἀ­να­λο­γί­αν τῆς ἀ­ξί­ας καί τῆς τά­ξε­ως με­τέ­χουν τοῦ φω­τι­σμοῦ καί τῆς Χά­ρι­τος τοῦ Θε­οῦ.

Εἰς ἕ­ναν τό­πον εἶ­ναι καί ὄ­χι πα­ντα­χοῦ πα­ρό­ντες καί ὅ­ταν εἶ­ναι εἰς τόν οὐ­ρα­νόν δέν εὑ­ρί­σκο­νται εἰς τήν γῆν, ὅ­ταν δέ ἀ­πο­στέλ­λο­νται ὑ­πό τοῦ Θε­οῦ εἰς τήν γῆν, δέν εὑ­ρί­σκο­νται εἰς τόν οὐ­ρα­νόν. Δέν ἐ­μπο­δί­ζο­νται ὑ­πό τοι­χῶν καί θυ­ρῶν καί κλει­δα­ρι­ῶν. Εἶ­ναι ἀ­ό­ρι­στοι, ὅ­ταν δέ λέ­γω ἀ­ό­ρι­στοι, ἐν­νο­ῶ ὅ­τι ὁ Θε­ός ἀ­πο­στέλ­λων αὐ­τούς εἰς τούς ἀν­θρώ­πους, φα­νε­ρώ­νο­νται με­τα­σχη­μα­τι­σμέ­νοι δη­λα­δή ὄ­χι ὅ­πως εἶ­ναι εἰς τήν φύ­σιν τους, ἀλ­λά ὅ­πως ἠ­μπο­ροῦν νά τούς ἰ­δοῦν οἰ ἄν­θρω­ποι, ἀ­ό­ρι­στος εἶ­ναι μό­νον ὁ Θε­ός.

   Πᾶν κτί­σμα, ὑ­πό τοῦ Θε­οῦ λαμ­βά­νει τά ὅ­ρι­α του. Ἔ­ξω τῆς φύ­σε­ως τους οἱ Ἄγ­γε­λοι ἔ­χουν τόν ἁ­γι­α­σμόν τοῦ ἁ­γί­ου Πνεύ­μα­τος. Προ­φη­τεύ­ουν δι­ά τῆς Θεί­ας Χά­ρι­τος. Δἐν ἔ­χουν ἀ­νά­γκη γά­μου δι­ό­τι δέν πε­θαί­νουν. Ἐ­πει­δή εἶ­ναι νο­ε­ροί, εἰς νο­ε­ρούς τό­πους εὑ­ρί­σκο­νται, δέν πε­ρι­γρά­φο­νται σω­μα­τι­κῶς δι­ό­τι σχη­μα­τί­ζο­νται ὄ­χι σω­μα­τι­κῶς κα­τά φύ­σιν, οὔ­τε τρισ­δι­ά­στα­τοι εἶ­ναι ἀλ­λά ἀ­σω­μά­τως πα­ρευ­ρί­σκο­νται καί ἐ­νερ­γοῦν ἐ­κεῖ ὅ­που προ­στα­χθοῦν ὑ­πό τοῦ Θε­οῦ. Εἴ­τε ἴ­σοι εἶ­ναι με­τα­ξύ τους  κα­τά τήν οὐ­σί­αν, εἴ­τε δι­α­φέ­ρουν δέν γνω­ρί­ζου­με, μό­νον ὁ Θε­ός πού τούς ἔ­πλα­σε γνω­ρί­ζει. Δι­α­φέ­ρουν δέ με­τα­ξύ τους εἰς τόν φω­τι­σμόν καί εἰς τήν στά­σιν, εἴ­τε πρός τόν φω­τι­σμόν τήν τά­ξιν ἔ­χουν ἤ πρός τήν στά­σιν, λαμ­βά­νουν τόν φω­τι­σμόν καί με­τα­ξύ τους φω­τί­ζο­νται δι­ά τήν ἀ­νω­τε­ρό­τη­τα τῆς τά­ξε­ως ἤ φύ­σε­ως. Φα­νε­ρόν δέ, ὅ­τι οἱ ἀ­νώ­τε­ροι, φω­τί­ζουν τούς κα­τώ­τε­ρους καί τούς δι­δά­σκουν.

   Εἶ­ναι ἰ­σχυ­ροί καί ἔ­τοι­μοι πρός τήν ἐκ­πλή­ρω­σιν τοῦ θε­λή­μα­τος τοῦ  Θε­οῦ καί πα­ντα­χοῦ ἀ­μέ­σως εὑ­ρί­σκο­νται δι­ά τῆς τα­χύ­τη­τος τῆς φύ­σε­ώς των, ἐ­κεῖ ὅ­που θέ­λει ὁ Θε­ός. Καί φυ­λάτ­τουν μέ­ρη τῆς γῆς καί προΐ­στα­νται Ἐ­θνῶν καί τό­πων. Κα­θώς ὑ­πό τοῦ Θε­οῦ ἐ­τά­χθη­σαν καί τά ζη­τή­μα­τά μας ἐ­ξοι­κο­νο­μοῦν καί μᾶς βο­η­θοῦν ἐ­ξά­πα­ντος κα­τά τό θέ­λη­μα τοῦ Θε­οῦ. Πά­νω ἀ­πό ἡ­μᾶς ὑ­πάρ­χουν, πά­ντο­τε γύ­ρω ἀ­πό τόν Θε­όν ὑ­πάρ­χουν. Εἶ­ναι δυ­σκί­νη­τοι πρός τό κα­κόν ἀλ­λά ὄ­χι ἀ­κί­νη­τοι. Τώ­ρα δέ, εἶ­ναι ἀ­κί­νη­τοι, ὄ­χι ἐκ φύ­σε­ως ἀλ­λά χά­ρι­τι Θε­οῦ καί μέ­νο­ντες πλη­σί­ον τοῦ Θοῦ, βλέ­πουν τόν Θε­όν κα­τά τό δυ­να­τόν εἰς αὐ­τούς καί αὐ­τήν τήν ἀ­πό­λαυ­σιν ἔ­χουν. Πά­νω ἀ­πό ἡ­μᾶς εἶ­ναι ἀ­σώ­μα­τοι, καί πα­ντός σω­μα­τι­κοῦ πά­θους ἀ­πηλ­λα­γμέ­νοι, δέν εἶ­ναι βέ­βαι­α ἀ­πα­θεῖς, μό­νον ὁ Θε­ός εἶ­ναι ἀ­πα­θής. Λαμ­βά­νουν σχῆ­μα, ὅ­ποι­ο ὁ Θε­ός θέ­λει, κι­’ ἔ­τσι φαί­νο­νται εἰς τούς ἀν­θρώ­πους καί φα­νε­ρώ­νουν εἰς αὐ­τούς τά μυ­στή­ρι­α τοῦ Θε­οῦ.

Εἰς τόν οὐ­ρα­νόν μέ­νουν καί ἕ­να εἶ­ναι τό ἔρ­γον τους, νά ὑ­μνοῦν τόν Θε­όν καί νά ὑ­πη­ρε­τοῦν τό θέ­λη­μά του, κα­θώς λέ­γει ὁ Ἅ­γι­ος Δι­ο­νύ­σι­ος.

   Ἡ Ἁ­γί­α Γρα­φή, ἐν­νέ­α τά­γμα­τα Ἀγ­γέ­λων ὀ­νό­μα­σεν καί ταῦ­τα εἰς τρεῖς τρι­ά­δες ἐ­χώ­ρι­σεν ὁ Ἅ­γι­ος Δι­ο­νύ­σι­ος. Ἡ πρώ­τη τρι­άς, φύ­σει γύ­ρω ἀ­πό τόν Θε­όν εἶ­ναι, πλη­σί­ον καί ἀ­μέ­σως, τά ἑ­ξα­πτέ­ρυ­γα Σε­ρα­φείμ, καί τά πο­λυ­ό­μα­τα Χε­ρου­βίμ καί οἱ ἁ­γι­ώ­τα­τοι Θρό­νοι.  Δευ­τέ­ρα τρι­άς εἶ­ναι, οἱ Κυ­ρι­ό­τη­τες καί οἱ Δυ­νά­μεις καί οἱ Ἐ­ξου­σί­ες. Τρί­τη καί τε­λευ­ταί­α τρι­άς εἶ­ναι οἱ Ἀρ­χές, οἱ Ἀρ­χάγ­γε­λοι καί οἱ Ἄγ­γε­λοι. Με­ρι­κοί λέ­γουν ὅ­τι πρό πά­σης κτί­σε­ως ἔ­γι­ναν οἱ Ἄγ­γε­λοι, κα­θώς λέ­γει ὁ Θε­ο­λό­γος Γρη­γό­ρι­ος <<Πρῶ­τον μέν ἐν­νο­εῖ τάς Ἀγ­γε­λι­κάς Δυ­νά­μεις καί οὐ­ρα­νί­ους καί τό νό­η­μα ἔρ­γον ἔ­γι­νε>>, ἄλ­λος δέ, ὅ­τι με­τά τήν ποί­η­σιν τοῦ πρώ­του οὐ­ρα­νοῦ. Ὅ­μως ὅ­τι πρίν τῆς πλά­σε­ως τοῦ ἀν­θρώ­που ἔ­γι­ναν, ὅ­λοι ὁ­μο­λο­γοῦν, ἐ­γώ δέ συμ­φω­νῶ μέ τόν Ἅ­γι­ον Γρη­γό­ρον τόν Θε­ο­λό­γον, δι­ό­τι ἔ­πρε­πε πρῶ­τον νά κτι­σθῆ ἡ ἀ­σώ­μα­τος οὐ­σί­α εἴ­τα ἡ αἰ­σθη­τή καί με­τά ὁ ἄν­θρω­πος, ὁ ἐκ νο­η­τῆς καί αἰ­σθη­τῆς οὐ­σί­ας πλα­σθείς>> (Δα­μα­σκη­νοῦ).

   Τό πῶς ὑ­μνο­λο­γοῦν τόν Θε­όν οἱ Ἄγ­γε­λοι ἄς ἀ­κού­σω­μεν· <<Ἡ ἑ­νάς τῶν ἄ­νω Δυ­νά­με­ων, ὡς ὑ­μνω­δός, καί τῶν ὕ­μνων πρώ­τη ἀρ­χί­ζου­σα, τρι­α­δι­κῶς τάσ­σε­ται καί χο­ρο­στα­τεῖ καί ἑ­νώ­πι­ον τῆς Ἁ­γί­ας Τρι­ά­δος με­τά φό­βου ὑ­πη­ρε­τοῦ­σα καί προ­σφέ­ρει τόν ὕ­μνον. Ἐκ τού­των, οἱ μέν εἰς τόν Θε­όν κα­θυ­φα­πλώ­νο­νται ἀ­πό τοῦ ὁ­ποί­ου, ὅ­σοι εἶ­ναι πλη­σι­έ­στε­ρον καί τῶν ὕ­μνων πρῶ­τοι ἀρ­χί­ζουν, οἱ Θρό­νοι, τά Χε­ρου­βίμ καί τά Σε­ρα­φείμ, τοῦ­το εἶ­ναι τό ὄ­νο­μά τους, τῶν ὁ­ποί­ων τό ἰ­δί­ω­μα εἶ­ναι, ἡ πύ­ρι­νη σο­φί­α καί ἡ γνῶ­σις τῶν οὐ­ρα­νί­ων καί ὁ Θε­ο­πρε­πής ὕ­μνος τοῦ <<Γέλ, Γέλ>>, κα­τά τήν Ἑ­βραϊ­κήν φω­νήν.

    Δευ­τέ­ρα τά­ξις εἶ­ναι οἱ Ἐ­ξου­σί­ες, οἱ Κυ­ρι­ό­τη­τες καί οἱ Δυ­νά­μεις καί ἔ­χουν τό ἰ­δί­ω­μα, τήν δι­ευ­θέ­τη­σιν τῶν με­γά­λων πρα­γμά­των, τίς  ἐ­νέρ­γει­ες τῶν θαυ­μά­των καί τόν τρι­σά­γι­ον ὕ­μνον· <<Ἅ­γι­ος, Ἅ­γι­ος, Ἅ­γι­ος…>>

   Τρί­τη τά­ξις εἶ­ναι ἡ πλη­σι­ά­ζου­σα πρός ἡ­μᾶς τούς ἀν­θρώ­πους, οἱ Ἀρ­χές, οἱ Ἀρ­χάγ­γε­λοι καί οἱ Ἄγ­γε­λοι, κι­’ ἔ­χουν τό ἰ­δί­ω­μα νά λει­τουρ­γοῦν καί νά ὑ­πη­ρε­τοῦν καί νά ψάλ­λουν τόν ἱ­ε­ρόν ὕ­μνον· <<Ἀλ­λη­λού­ϊα>> (Ἁγ. Νι­κή­τα Στη­θά­κου).

    Ὁ Θε­ός τῶν Ἀγ­γέ­λων δι­ά τῶν πρε­σβει­ῶν αὐ­τῶν, νά σώ­ση ἡ­μᾶς ἐκ τῆς κο­λά­σε­ως.

Advertisements
Published in: on Νοεμβρίου 21, 2012 at 11:44 μ.μ.  Σχολιάστε  
Tags: , , ,

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: