ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ

«Ελέγξτε το πετρέλαιο και θα ελέγχετε τα έθνη. Ελέγξτε το φαγητό και θα ελέγχετε τους ανθρώπους»

«…θα μείνει μόνο μία υπερδύναμη, και αυτή η μια θα είναι η παγκόσμια κυβέρνηση που θα κερδίσει»

Μερικές από τις αποκαλύψεις του άλλοτε κραταιού πολιτικού  Henry Kissinger. Διαβάστε την πολύ αποκαλυπτική συνέντευξη του, της 3/5/2013 :

Μια αξιοσημείωτη ομολογία του πρώην Γενικού Γραμματέα του κράτους, της εποχής Νίξον, Henry Kissinger, αποκαλύπτει το τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στον κόσμο και ιδίως στη Μέση Ανατολή.

Μιλώντας από το πολυτελές διαμέρισμά του στο Μανχάταν, ο ηλικιωμένος πολιτικός, ο οποίος θα είναι 89 χρονών τον Μάιο, είναι πολύ μπροστά με τις αναλύσεις του για την τρέχουσα κατάσταση των παγκόσμιων γεγονότων Γεωπολιτικής και οικονομικών.«Οι Ηνωμένες Πολιτείες χτυπούν την Κίνα και την Ρωσία, και το τελευταίο καρφί στο φέρετρο θα είναι το Ιράν, το οποίο είναι, φυσικά, ο κύριος στόχος του Ισραήλ. Έχουμε επιτρέψει στην Κίνα να αυξήσει τη στρατιωτική της δύναμη και στη Ρωσία να ανακτήσει τις δυνάμεις της από το Sovietization, να τους δώσουμε μια ψευδή αίσθηση από νταηλίκι.

Είμαστε σαν τον ακροβολιστή ο οποίος προκαλεί το υποχείριο να πάρει το όπλο του και όταν αυτό προσπαθήσει να πάρει το όπλο του το πυροβολεί αμέσως. Αυτό, θα δημιουργήσει ένα κοινό και γρήγορο αφανισμό τους.

Ο επικείμενος πόλεμος θα είναι τόσο σκληρός που μόνο μία υπερδύναμη μπορεί να κερδίσει, και αυτή θα είμαστε εμείς. Για το λόγο αυτό η ΕΕ βιάζεται να σχηματίσει ένα ολοκληρωμένο υπέρ-κράτος, γιατί ξέρουν τι έρχεται, και για να επιβιώσει, η Ευρώπη, θα πρέπει να είναι ένα συνολικά συνεκτικό κράτος. Η βιασύνη τους μου λέει ότι ξέρουν πολύ καλά ότι η μεγάλη αναμέτρηση είναι προ των πυλών. Ω, πόσο έχω ονειρευτεί αυτή την ευχάριστη στιγμή»

«Ελέγξτε το πετρέλαιο και θα ελέγχετε τα έθνη. Ελέγξτε το φαγητό και θα ελέγχετε τους ανθρώπους»

Ο κ. Κίσινγκερ, στη συνέχεια, πρόσθεσε:

«Αν είστε ένα συνηθισμένο άτομο, τότε μπορείτε να προετοιμαστείτε για πόλεμο μετακινούμενος προς την ύπαιθρο και κτίζοντας μια φάρμα, αλλά πρέπει να πάρετε μαζί σας όπλα, αφού οι ορδές των πεινασμένων θα περιφέρονται. Επίσης, αν και η ελίτ θα έχει ασφαλή σημεία φύλαξης και ειδικά καταφύγια, πρέπει κατά τη διάρκεια του πολέμου, να είναι εξίσου προσεκτικοί με τους απλούς πολίτες, διότι τα καταφύγια τους μπορεί να τεθούν σε κίνδυνο».

Μετά από λίγα λεπτά διακοπή ώστε ο ο κ. Κίσινγκερ να συγκεντρώσει τις σκέψεις του, συνέχισε:

«Είπαμε στον στρατό ότι θα έπρεπε να καταλάβουμε πάνω από επτά χώρες της Μέσης Ανατολής για τους πόρους τους και έχουν σχεδόν ολοκληρώσει τη δουλειά τους. Όλοι γνωρίζουμε τι πιστεύω για τον στρατό, αλλά πρέπει να πω ότι αυτή την φορά υπάκουσαν τις διαταγές με το παραπάνω. Είναι ακριβώς αυτό το τελευταίο στάδιο, δηλαδή το Ιράν, το οποίο θα αλλάξει την ισορροπία.

Πόσο καιρό μπορεί η Κίνα και η Ρωσία να κάθεται και να βλέπει την Αμερική να καθαρίζει; Η μεγάλη ρωσική αρκούδα και το κινέζικο δρεπάνι θα ξυπνήσουν από τον ύπνο τους, και αυτό θα γίνει όταν το Ισραήλ θα πρέπει να πολεμήσει με όλες του τις δυνάμεις και οπλισμό για να σκοτώσει όσους περισσότερους Άραβες μπορεί.

Ας ελπίσουμε ότι αν όλα πάνε καλά, η μισή Μέση Ανατολή θα είναι Ισραηλινή. Οι νέοι μας έχουν εκπαιδευτεί καλά, την τελευταία δεκαετία περίπου, στα παιχνίδια κονσόλας πολεμικών τεχνών.Ήταν ενδιαφέρον να δούμε το νέο Call of Duty Modern Warfare 3, το οποίο αντανακλά ακριβώς αυτό που πρόκειται να έρθει στο εγγύς μέλλον με τον έξυπνο προγραμματισμό του.

Οι νέοι μας στις ΗΠΑ και τη Δύση, είναι προετοιμασμένοι, διότι έχουν προγραμματιστεί να είναι καλοί στρατιώτες, βορά των κανονιών και όταν θα διαταχθούν να βγουν στους δρόμους και να πολεμήσουν τους τρελούς Κινέζους και Ρώσους, θα υπακούσουν στις εντολές τους.

Από τις στάχτες θα οικοδομήσουμε μια νέα κοινωνία, θα μείνει μόνο μία υπερδύναμη, και αυτή η μια θα είναι η παγκόσμια κυβέρνηση που θα κερδίσει. Μην ξεχνάτε, οι Ηνωμένες Πολιτείες, έχουν τα καλύτερα όπλα, έχουμε πράγματα που κανένα άλλο έθνος δεν έχει, και θα παρουσιάσει τα όπλα αυτά στον κόσμο, όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή».

Τέλος της συνέντευξης. Ο ρεπόρτερ μας υποχρεώθηκε να εξέλθει από το δωμάτιο από τον φροντιστή του Κίσινγκερ.

H συνέντευξη στο πρωτότυπο (αγγλικά)

Henry Kissinger: «If You Can’t Hear the Drums of War You Must Be Deaf»

NEW YORK – USA – In a remarkable admission by former Nixon era Secretary of State, Henry Kissinger, reveals what is happening at the moment in the world and particularly the Middle East.

Speaking from his luxurious Manhattan apartment, the elder statesman, who will be 89 in May, is all too forward with his analysis of the current situation in the world forum of Geo-politics and economics.

«The United States is bating China and Russia, and the final nail in the coffin will be Iran, which is, of course, the main target of Israel. We have allowed China to increase their military strength and Russia to recover from Sovietization, to give them a false sense of bravado, this will create an all together faster demise for them. We’re like the sharp shooter daring the noob to pick up the gun, and when they try, it’s bang bang. The coming war will will be so severe that only one superpower can win, and that’s us folks. This is why the EU is in such a hurry to form a complete superstate because they know what is coming, and to survive, Europe will have to be one whole cohesive state. Their urgency tells me that they know full well that the big showdown is upon us. O how I have dreamed of this delightful moment.»

«Control oil and you control nations; control food and you control the people.»

Mr Kissinger then added: «If you are an ordinary person, then you can prepare yourself for war by moving to the countryside and building a farm, but you must take guns with you, as the hordes of starving will be roaming. Also, even though the elite will have their safe havens and specialist shelters, they must be just as careful during the war as the ordinary civilians, because their shelters can still be compromised.»

After pausing for a few minutes to collect his thoughts, Mr Kissinger, carried on: «We told the military that we would have to take over seven Middle Eastern countries for their resources and they have nearly completed their job. We all know what I think of the military, but I have to say they have obeyed orders superfluously this time. It is just that last stepping stone, i.e. Iran which will really tip the balance. How long can China and Russia stand by and watch America clean up? The great Russian bear and Chinese sickle will be roused from their slumber and this is when Israel will have to fight with all its might and weapons to kill as many Arabs as it can. Hopefully if all goes well, half the Middle East will be Israeli. Our young have been trained well for the last decade or so on combat console games, it was interesting to see the new Call of Duty Modern Warfare 3 game, which mirrors exactly what is to come in the near future with its predictive programming. Our young, in the US and West, are prepared because they have been programmed to be good soldiers, cannon fodder, and when they will be ordered to go out into the streets and fight those crazy Chins and Russkies, they will obey their orders. Out of the ashes we shall build a new society, there will only be one superpower left, and that one will be the global government that wins. Don’t forget, the United States, has the best weapons, we have stuff that no other nation has, and we will introduce those weapons to the world when the time is right.»

End of interview. Our reporter is ushered out of the room by Kissinger’s minder.

:dailysquib

http://pitharipandoras.blogspot.gr
http://www.jnews.gr/2013/03/kissinger.html

Advertisements

ΠΕΡΙ ΤΟΥ “ΑΛΑΒΑΣΤΡΟΝ ΜΥΡΟΥ ΝΑΡΔΟΥ …”.

Ὁ Εὐαγγελιστής Μᾶρκος μᾶς διηγεῖται εἰς τό 14ο κεφάλαιο τοῦ Εὐαγγελίου του: <<Καί ὄντος αὐτοῦ (τοῦ Ἰησοῦ) ἐν Βηθανίᾳ ἐν οἰκίᾳ Σίμωνος τοῦ λεπροῦ, κατακειμένου αὐτοῦ ἦλθε γυνή ἔχουσα ἀλάβαστρον μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτελοῦς κατέχεεν αὐτοῦ κατά τῆς κεφαλῆς>> (Μᾶρκ. ιδ΄: 3).

Η ΑΛΕΙΨΑΣΑ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ ΜΥΡΟ_1

Τό γεγονός αὐτό ἔλαβε χῶρα λίγο πρό τοῦ πάθους τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὁ Κύριος, εἶχε μεταβεῖ εἰς τήν Βηθανία προσκεκλημένος σέ δεῖπνο ἀπό τόν Σίμωνα τόν πρώην λεπρό. Κατά τήν ὥρα τοῦ δείπνου παρουσιάστηκε μία γυναῖκα τῆς ὁποίας τό ὄνομα δέν ἀναφέρεται, καί πλησίασε τόν Ἰησοῦ. Κρατοῦσε στά χέρια τῆς ἕνα ἀγγεῖο μέ ἄρωμα καί ἐμύρωσε στό κεφάλι τόν Ἰησοῦ.

   Θέλοντας ὁ Εὐαγγελιστής Μᾶρκος νά τονίσει την ποιότητα καί πολυτιμότητα τοῦ ἀρώματος, τό περιγράφει μέ τίς συγκεκριμένες λέξεις πού ἀναφέρονται ἀνωτέρω. Ἔχουμε δέ νά σημειώσουμε τά ακόλουθα:

    Οἱ Ἰουδαῖοι κατεργάζοντο εὐῶδη σκευάσματα τά ὁποῖα χρησιμοποιοῦσαν κατά τό ἔθος των σέ διάφορες τελετές. Μάλιστα στό Μωσαϊκό νόμο καθορίζονται συγκεκριμένοι κατασκευαστές μύρου διά τίς ἀνάγκες τοῦ Ναοῦ (Γ΄ Βασ. 9:30). Ἡ χρήση λοιπόν μύρου, εἶχε καταστήσει τούς Ἰουδαίους εἰδικούς στό εἴδους, τό ὁποῖο ἐμπορεύοντο καί ἐξήγαγαν καί εἰς ἄλλες χῶρες. Οἱ ποιότητες τῶν ἀρωματικῶν αὐτῶν κατασκευασμάτων ἦταν διάφορες καί ἀνάλογες ἦταν καί οἱ τιμές πού ἐπωλοῦντο. Τό πλέον πολυτιμότερο καί ταυτοχρόνως ἀκριβότερο μῦρο ἐπωλεῖτο ἐντός σφραγισμένου ἀγγείου ἀπό <<ἀλαβαστίτη>>. Ὁ ἀλαβαστίτης εἶναι ἕνα ὀρυκτό ἡμιπολύτιμο πέτρωμα, τό ὁποῖο ἐπιδέχεται λάξευσιν. Τό ἀλάβαστρον αὐτό ἀγγεῖο, πού περιεῖχε τά ἀκριβότερα ἐκ τῶν μύρων ὅπως εἴπαμε, ἦτο μιᾶς χρήσεως, διότι μέ τήν τοποθέτησιν τοῦ μύρου ἐντός αὐτοῦ, ἐσφραγίζετο. Γι’ αὐτό ὁ Εὐαγγελιστής Μᾶρκος σημειώνει πρός ἐπιβεβαίωσι τῆς πολυτιμότητας τοῦ συγκεκριμένου μύρου, ὅτι ἡ γυναῖκα ἐκείνη <<συντρίψασα τό ἀλάβαστρον…>> (Μᾶρκ. ιδ΄: 3)  δηλαδή μή ὑπάρχοντος ἄλλου τρόπου νά ἀνοίξει τό ἀγγεῖον, τό ἔσπασε.

ναρδος

 Τό ἄρωμα κατέκλυσε τήν αἴθουσα ὅλη. Ἐξ αὐτοῦ ἔγινε γνωστό τό εἶδος τοῦ ἀρώματος, πού ἦταν <<νάρδος>>. Τό φυτό Νάρδος σήμερα ὀνομάζεται Βαλεριανή ἤ Βαρελιάνα. Ἀπό αὐτό τό φυτό δι’ ἀποστάξεως ἐξάγεται μικροποσότητα ἐλαίου (1%) ὑποκίτρινου χρώματος καί διαπεραστικῆς ὀσμῆς.

Τοῦτο χρησιμοποιεῖται ἀπό ἀρχαιοτάτων χρόνων τόσο στήν ἀρωματοποιΐα ὅσο -καί κυρίως- στήν ἰατρική.Τό ἀλάβαστρον λοιπόν τῆς γυναικός ἐκείνης περιεῖχε μῦρον Νάρδου (βαλεριανῆς) <<πιστικῆς>> δηλαδή ἀνόθευτου ναρδικοῦ ἐλαίου, γεγονός, πού ἐπιβεβαιώθηκε τόσο ἀπό τήν ἔντονη εὐωδία πού διαχύθηκε στήν οἰκία, ὅσο καί ἀπό τό ἐνσφράγιστο ἀλάβαστρο ὅπως ἀναφέραμε ἀνωτέρω. Προκειμένου μάλιστα νά δείξει ὁ Εὐαγγελιστής τόν σκανδαλισμό τῶν Μαθητῶν τοῦ Κυρίου (Ματθ. 26:8) γιά τήν σπατάλη πού ἔγινε, μᾶς προσθέτει καί τήν λέξι <<πολυτελοῦς>> δηλαδή ὅτι τό μῦρο πού προσφέρθηκε στόν Ἰησοῦ ἀναγνωρίσθηκε ἀπό ὅλους, ὅτι ἦταν πράγματι πολύ ἀκριβό.τό φυτό δι’ ἀποστάξεως ἐξάγεται μικροποσότητα ἐλαίου (1%) ὑποκίτρινου χρώματος καί διαπεραστικῆς ὀσμῆς. Τοῦτο χρησιμοποιεῖται ἀπό ἀρ

   Πρός γνῶσι δέ τῶν φιλομαθῶν, σημειώνουμε ὅτι τό γεγονός αὐτό, δέν πρέπει νά σχετίζεται μέ τήν παρόμοια περίπτωσι πού ἀναφέρει ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς στό 7:36-50. Τοῦτο λέγουμε διότι δέν ἐναρμονίζονται οἱ δύο περιπτώσεις οὔτε χρονικῶς οὔτε εἰς τό πρόσωπο τόν Κύριον ἀλλ’ οὔτε καί εἰς τήν μύρωσιν. Εἰς τήν ἀνωτέρω περίπτωσιν (Εὐαγγελιστοῦ Μάρκου) τό γεγονός συνέβη ὀλίγον πρό τοῦ πάθους, ἐνῶ ἡ ἀφήγησις τοῦ Ευαγγ. Λουκᾶ ἀναφέρεται πολύ ἐνωρίτερον. Ἡ γυνή πού περιγράφη ὁ Ευαγγ. Λουκᾶς ἦτο πόρνη (<<ποταπή>>), ἐνῶ ὁ Εὐαγγ. Μᾶρκος εἰς τήν ἀφήγησίν του δέν τήν χαρακτηρίζει ὡς τοιαύτην. Τέλος, εἰς τήν περικοπή τοῦ Ευαγ. Μάρκου ἡ γυναίκα ἐκείνη ἐμύρωσε τήν κεφαλήν τοῦ Ἰησοῦ, ἐνῶ ἡ τοῦ Εὐαγγ. Λουκᾶ τούς πόδας αὐτοῦ. Ἐπίσης, σαφέστατη εἶναι ἡ διαφορά μεταξύ τῶν ἀνωτέρω δύο περιπτώσεων καί ἐκείνης πού περιγράφει ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης (12:1-8) παρότι ὁμοιάζουν μερικῶς.

   Ἀνακαιφαλιώνοντας λέγομεν, ὅτι οἱ Μᾶρκος καί Ματθαῖος ἀναφέρονται εἰς τήν ἴδιαν περίπτωσιν, ἡ ὁποία δέν σχετίζεται οὔτε μέ ἐκείνην τοῦ Λουκᾶ, ἀλλ’ οὔτε μέ τήν τοῦ Ἰωάννου. Ἤτοι, οἱ μέν Μᾶρκος καί Ματθαῖος περιγράφουν μίαν γυναίκα πού προσῆλθεν εἰς τό σπίτι Σίμωνος τινός πρώην λεπροῦ καί ἐμύρωσεν τήν κεφαλήν τοῦ Ἰησοῦ δύο ἡμέρας πρό τῶν Ἀζύμων τοῦ Πάσχα. Ὁ Λουκᾶς ἀναφέρεται εἰς μίαν γυναίκαν ἁμαρτωλήν πού ἔνυψε τούς πόδας τοῦ Ἰησοῦ διά μύρου, εἰς τράπεζαν πού παρέθεσε Φαρισαῖος τις ὀνόματι Σίμων, κατά τό πρῶτο ἔτος τοῦ δημοσίου κηρύγματος τοῦ Ἰησοῦ. Ὁ δέ Ἰωάννης ἀφηγεῖται τήν περίπτωσιν τῆς ἀλειψάσης τούς πόδας τοῦ Ἰησοῦ διά μύρου ἀδελφῆς τοῦ ἀναστηθέντος Λαζάρου, Μαρίας, πρό ἕξι ἡμερῶν τοῦ Πάσχα.

Published in: on Ἰανουαρίου 21, 2013 at 9:29 μ.μ.  Σχολιάστε  
Tags: , ,

“ΒΙΒΛΟΣ ΓΕΝΕΣΕΩΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΥΙΟΥ ΔΑΥΪΔ ΥΙΟΥ ΑΒΡΑΑΜ….”

  Ὅ­λοι θά ἔ­χου­με πα­ρα­τη­ρή­σει εἰς τήν Εὐ­αγ­γε­λι­κή πε­ρι­κο­πήν τῆς Κυ­ρι­α­κῆς πρό τῆς Χρι­στοῦ γεν­νή­σε­ως, νά ἀ­να­φέ­ρο­νται μί­α σει­ρά πολ­λῶν καί δυ­σγνώ­στων ὀ­νο­μά­των, ἀ­πο­τε­λού­ντων τό γε­νεα­λο­γι­κόν δέν­δρον τοῦ Κυ­ρί­ου ἡ­μῶν Ἰ. Χρι­στοῦ, προ­κει­μέ­νου νά κα­τα­δει­χθῆ, ἡ ἐκ σπέρ­μα­τος Ἀ­βρα­άμ, καί ἐκ γέ­νους Δα­βίδ, κα­τα­γω­γή Αὐ­τοῦ.

   Κρί­νο­μεν λοι­πόν εὔ­λο­γον, νά ἑρ­μη­νεύ­σω­με τά ὀ­νό­μα­τα αὐ­τά πού ἀ­να­φέ­ρο­νται ὡς πρό­γο­νοι τοῦ Κυ­ρί­ου ἡ­μῶν Ἰ­η­σοῦ Χρι­στοῦ, πρός γνῶ­σιν τῶν ἀ­να­γνω­στῶν μας.

    Α­ΒΡΑ­ΑΜ. Λέ­ξις ἐ­βραϊ­κή, ἡ ὁ­ποί­α πα­ρά­γε­ται ἐκ τῶν λέ­ξε­ων αβ=πα­τήρ, ραβ=μέ­γας καί χα­μόν=πλῆ­θος λα­οῦ. Ἡ σύν­θε­τος αὐ­τή λέ­ξις Ἀ­βραβ­χα­μόν, συ­ναι­ρού­με­νη μᾶς δί­δει τήν ση­με­ρι­νή μορ­φήν της Ἀ­βρα­χάμ πού ση­μαί­νει πα­τήρ με­γά­λου πλή­θους λα­οῦ. Οἱ Ο´  με­τέ­φρα­σαν τήν λέ­ξιν εἰς τήν Ἑλ­λη­νι­κήν γλῶσ­σαν Ἀ­βρα­άμ. Τό ὄ­νο­μά του ἀρ­χι­κῶς ἦ­το Ἄ­βραμ, σύν­θε­το καί αὐ­τό ἐκ τῶν ἐ­βραϊ­κῶν λέ­ξε­ων Ἀβ =πα­τήρ καί ράμ=ὑ­ψη­λός, ὡς μέ­γας Πα­τρι­άρ­χης δέ καί ἱ­δρυ­τής τοῦ Ἰσ­ρα­η­λι­τι­κοῦ ἔ­θνους, με­το­νο­μά­σθη Ἀ­βρα­άμ.

THYSIA_AVRAAM_thumb

Ι­ΣΑ­ΑΚ. Ἐκ τῆς  ἐ­βραϊ­κῆς λέ­ξε­ως γε­λγι­τσε­χάκ πού σημαί­νει γελα­στι­κός (ἐκ τοῦ ρή­μα­τος τσα­χάκ=γελῶ). Οὕ­τως ὀ­νο­μά­ζε­το ὁ υἱ­ός τοῦ Ἀ­βρα­άμ καί τῆς Σά­ρα, ὅ­ταν ὁ πα­τήρ του ἦ­το 100 ἐ­τῶν καί ἡ μή­τηρ του 90, οὖ­σα πρό­τε­ρον στεῖ­ρα.

Ι­Α­ΚΩΒ. Ἡ Ἐ­βραϊ­κή λέ­ξις γι­α­κόβ ση­μαί­νει ἀ­πα­τε­ών, συ­κο­φά­ντης. Ἰ­α­κώβ ὀ­νο­μά­ζε­το ὁ υἱ­ός τοῦ Ἰ­σα­άκ, ὁ ὀ­ποῖ­ος ἐ­ξα­πά­τη­σε τόν ἀ­δελ­φόν του Ἠ­σαῦ, καί ἔ­λα­βε τά πρω­το­τό­κι­α αὐ­τοῦ.

    Ι­ΟΥ­ΔΑΣ. Ἐκ τῆς ἐ­βραϊκ. λέ­ξε­ως γι­ε­χου­δά, ἤ­τοι ἔν­δο­ξος. Οὖ­τος ὑ­πῆρ­ξε ὁ τέ­ταρ­τος υἱ­ός τοῦ Ἰ­α­κώβ, γεν­νη­θείς ἐκ τῆς Λεί­ας. Ὁ Πα­τρι­άρ­χης αὐ­τός δι­ε­κρί­θη ἐκ τῶν λοι­πῶν ἀ­δελ­φῶν του, δι­ό­τι ἐξ αὐ­τοῦ κα­τή­γο­ντο οἱ βα­σι­λεῖς καί αὐ­τός ὁ Ἰ­η­σοῦς Χρι­στός.

ΦΕ­ΡΕΣ. Ἐκ τοῦ ἐ­βραϊ­κοῦ ρή­μα­τος φα­ράτ­ς πού ση­μαί­νει κλά­σις, θλά­σις. Τό ὄ­νο­μα αὐ­τό ἔ­λα­βε ὁ υἱ­ός τοῦ Πα­τρι­άρ­χου Ἰ­ού­δα, τόν ὁ­ποῖ­ον ἐ­γέ­νη­σε ἐκ τῆς νύμ­φης του Θά­μαρ. Οὖ­τος ἦ­το δύ­δι­μος ἀ­δελ­φός τοῦ Ζα­ρά πού ση­μαί­νει ὁ ἀ­να­τέλ­λων. Πε­ρισ­σό­τε­ρα πε­ρί ἐνδιαφερούσας ταύτης γεν­νή­σε­ως τῶν Φα­ρές καί Ζα­ρά, δύ­να­νται οἱ ἀ­να­γνώ­σται μας νά εὔ­ρουν εἰς τό βι­βλί­ο τῆς γε­νέ­σε­ως κεφ. Λη´.Ἐ­κεῖ θά πλη­ρο­φο­ρη­θοῦν καί πε­ρί τῆς ὀ­νο­μα­το­δο­σί­ας τοῦ Φα­ρές.

ΕΣ­ΡΩΜ. Ἐκ τῆς ἐ­βραϊ­κῆς χε­τσρόμ, πού ση­μαί­νει ἄλ­μα. Ἀλ­λοῦ εἰς τήν Ἁγ. Γρα­φήν εὐ­ρί­σκε­ται καί ὡς Ἀσ­ρώμ. Ἧ­το υἱ­ός τοῦ Φα­ρές καί ἀρ­χη­γός ὁ­μά­δος.

Α­ΡΑΜ. Εἰς τήν ἐ­βραϊ­κήν ράμ μέ τήν πρό­σθε­σιν τοῦ α, ση­μαί­νει ὑ­ψω­μέ­νος, ὡς πα­ρά­γω­γον ἐκ τῆς λέ­ξε­ως ρούμ. Ὑ­πῆρ­ξε υἱ­ός τοῦ ἀ­νω­τέ­ρω Ἐσ­ρώμ.

Α­ΜΙ­ΝΑ­ΔΑΒ. Σύν­θε­το ὅ­νο­μα ἐκ τῶν ἐ­βραϊ­κῶν λέ­ξε­ων α­μι=λα­ός μου, καί να­δίβ=πρό­θυ­μος, δη­λα­δή ὁ πρό­θυ­μος λα­ός μου. Ἦ­το υἱ­ός τοῦ Ἀ­ράμ.

ΝΑ­ΑΣ­ΣΩΝ. Ἐκ τῆς ἐ­βραϊ­κῆς λέ­ξε­ως να­χασ­σών ἤ­τοι δρά­κων, ὄ­φις. Οὕ­τως ὀ­νο­μά­σθη ὁ υἱ­ός τοῦ Ἀ­μι­να­δάβ, ἦ­το δέ γαμ­βρός ἐξ ἀ­δελ­φῆς τοῦ Ἀρ­χι­ε­ρέ­ως Ἀ­α­ρών καί ἄρ­χων τῆς φυ­λῆς τοῦ Ἰ­ού­δα, τῆς πα­ρα­τα­χθεί­σης κύ­κλῳ τῆς Σκη­νῆς τοῦ Μαρ­τυ­ρί­ου.

ΣΑΛ­ΜΩΝ. Ση­μαί­νει εἰ­ρη­νι­κός. Πα­ρά­γε­ται δέ ἐκ τῆς ἐ­βραϊ­κῆς λέ­ξε­ως σα­λάμ=εἰ­ρή­νη. Ἦ­το υἱ­ός τοῦ Να­α­σών καί ἐ­νυμ­φεύ­θη τήν Ρα­χάβ.

ΒΟ­ΟΖ. Προ­έρ­χε­ται ἐκ τῆς ἐ­βραϊ­κῆς λέ­ξε­ως βο­άτ­ζ καί ση­μαί­νει ἄν­θρω­πος δυ­να­τός, ἀν­δρεῖ­ος. Οὕ­τως ὀ­νο­μά­σθη ὁ υἱ­ός τοῦ Σαλ­μών.

Ω­ΒΗΔ. Ἐκ τῆς ἐ­βραϊ­κῆς λέ­ξε­ως ὠ­βέδ, ἡ ὁ­ποί­α ἑρ­μη­νεύ­ε­ται θε­ρά­πων, ὑ­πη­ρέ­της. Προ­έρ­χε­ται ἐκ τοῦ ρή­μα­τος ἀ­βάδ=ὑ­πη­ρε­τῶ. Ἦ­το υἱ­ός τοῦ ἀ­νω­τέ­ρω Βο­όζ.

Ι­ΕΣ­ΣΑΙ. Υἱ­ός τοῦ Ὠ­βήδ. Εἰς τήν ἐ­βραϊ­κήν ἐκ­φω­νεῖ­ται γισ­σά ἐκ τοῦ ρή­μα­τος γι­ασ­σάχ, πού ση­μαί­νει ὑ­πάρ­χων. Ἐκ τῆς οἰ­κο­γε­νεί­ας αὐ­τοῦ, προ­έρ­χε­ται κα­τ’ εὐ­θεί­αν ὁ Ἰ­η­σοῦς Χρι­στός κα­θώς προ­ε­κή­ρυ­ξε ὁ προφ. Ἠ­σαΐ­ας· <<καί ἐ­ξε­λεύ­σε­ται ρά­βδος ἐκ τῆς ρί­ζης Ἰ­εσ­σαί κ.λ.π>>. (Ἠσ. ι­α´1).

Η στέψις του πρ. Δαυϊδ.

Η στέψις του πρ. Δαυϊδ.

ΔΑ­ΒΙΔ. Λέ­ξις ἐ­βραϊ­κή προ­ερ­χο­μέ­νη ἐκ τοῦ δόδ πού ση­μαί­νει ἀ­γα­πη­τός ἤ ἐκ τοῦ ρήμ.δα­βάδ=ἀ­γα­πῶ. Οὗ­τος ἦ­το ὁ νε­ώ­τε­ρος υἱ­ός τοῦ Ἰ­εσ­σαί, ἐκ τοῦ γέ­νους δέ αὐ­τοῦ ἐ­γεν­νή­θη ὁ Κύ­ρι­ος ἡ­μῶν Ἰ­η­σοῦς Χρι­στός, ἐξ οὕ καί ἐ­κα­λεῖ­το <<υἱ­ός Δα­βίδ>>. Ποι­μήν ὅν, κα­τά θεί­αν βού­λη­σιν ἐ­χρί­σθη βα­σι­λεύς.

ΣΟ­ΛΟ­ΜΩΝ. Κα­τά τήν ἐ­βραϊ­κήν δι­ά­λε­κτον σε­λο­μόχ, ση­μαί­νει εἰ­ρη­νι­κός. Οὕ­τως ὀ­νο­μά­ζε­το ὁ υἱ­ός τοῦ Βα­σι­λέ­ως Δα­βίδ, ἐκ τῆς γυ­ναι­κός τοῦ Οὐ­ρί­ου, Βηρ­σα­βε­έ. Συ­νέ­γρα­ψε πολ­λά σο­φά κεί­με­να.

ΡΟ­ΒΟ­ΑΜ. Σύν­θε­τος ἐ­βραϊ­κή λέ­ξις, προ­φε­ρο­μέ­νη ρε­χα­βε­άμ ἐκ τοῦ ρήμ. ρα­χάβ= ἐ­πε­κτεί­νω καί τοῦ άμ=λα­ός. Ἦ­το υϊ­ός τοῦ Βα­σι­λέ­ως Σο­λο­μῶ­ντος καί δι­ά­δο­χος αὐ­τοῦ. Ὀ­νο­μά­σθη οὕ­τως μέ τήν ἐλ­πί­δα ἐ­πε­κτά­σε­ως τοῦ βα­σι­λεί­ου πού ἔ­λα­βε ἐκ τοῦ πα­τρός του, τό ὁ­ποῖ­ο ὅ­μως ἀ­ντι­θέ­τως ἐ­πι­μί­κρυ­νε. Κα­θη­ρέ­θη ἐκ τοῦ βα­σι­λι­κοῦ ἀ­ξι­ώ­μα­τος λό­γῳ τοῦ σκλη­ροῦ αὐ­τοῦ χα­ρα­κτῆ­ρος.

Α­ΒΙ­Α. Προ­έρ­χε­ται ἐκ τῶν λέ­ξε­ων ἀ­βι=πα­τήρ μου καί γε­χο­βά=Θε­ός. Κα­τά σύ­μπτι­ξιν ἐκ­φω­νεῖ­ται κα­τά τήν ἐ­βραϊ­κήν γλῶσ­σαν α­βι­γι­άχ πού ση­μαί­νει πα­τήρ μου ὁ Θε­ός. Ἐ­βα­σί­λευ­σε ἐ­πί τρί­α ἔ­τη, ἀ­ντί τοῦ πα­τρός του Ρο­βο­άμ, κα­τέ­στη δέ θρι­αμ­βευ­τής εἰς τήν μά­χην κα­τά τοῦ Ἰ­ε­ρο­βο­άμ.

Α­ΣΑ. Υἱ­ός καί δι­ά­δο­χος τοῦ Βασ. Α­βι­ά. Ἀ­σά εἰς τήν ἐ­βραϊ­κήν ση­μαί­νει θε­ρα­πευ­τής. Ἀρ­χι­κῶς ὑ­πῆρ­ξε δί­και­ος καί θε­ο­σε­βής. Ἐ­πί τῆς Βα­σι­λεί­ας αὐ­τοῦ ἐ­κα­θα­ρί­σθη ἡ Ἰ­ε­ρου­σα­λήμ ἐκ τῶν εἰ­δώ­λων. Ἀρ­γό­τε­ρον ὅ­μως ἐ­γέ­νε­το ἀ­σε­βής ἐ­νώ­πι­ον τοῦ Θε­οῦ.

Ι­Ω­ΣΑ­ΦΑΤ. Ἐκ τῆς ἐ­βραϊ­κῆς λέ­ξε­ως γε­χο­σε­φάτ πού ση­μαί­νει ὁ Θε­ός εἶ­ναι κρι­τής. Ἐ­βα­σί­λευ­σε με­τά τόν πα­τέ­ραν αὐ­τοῦ Ἀ­σά, καί θε­ω­ρεῖ­ται ὁ πλέ­ον εὐ­σε­βής καί ἐ­νά­ρε­τος Βα­σι­λεύς τοῦ Ἰ­ού­δα.

Ι­Ω­ΡΑΜ. Ἡ σύν­θε­τος ἐ­βραϊ­κή λέ­ξις γεχοράμ, προέρχεται ἐκ τοῦ γε­χο­βά=Θε­ός καί ράμ=ὕψι­στος, καί σημαίνει ὁ Θεός εἶναι ὕψιστος. Ὑ­πῆρ­ξε υἱ­ός καί δι­ά­δο­χος τοῦ Βα­σι­λέ­ως Ἰ­ω­σα­φάτ, χώ­ρις ὅ­μως νά τόν δι­α­κρί­νη ἡ ἀ­ρε­τή καί εὐ­σέ­βει­α ἐ­κεί­νου. Ἐ­νυμ­φεύ­θη γυ­ναί­κα ἐκ τῆς ἀ­σε­βούς οἰ­κο­γε­νεί­ας τῶν Ἀ­χα­άβ, κα­τήρ­γη­σε τήν λα­τρεί­αν πρός τόν ἀ­λη­θι­νόν Θε­όν καί κα­θι­έ­ρω­σε τήν πί­στιν εἰς τόν Βά­αλ, δι­ά τήν ἐ­πι­βο­λή τῆς ὁ­ποί­ας δι­έ­πρα­ξε πλή­στα κα­κουρ­γή­μα­τα.

Ο­ΖΙ­ΑΣ. Οὕ­τως με­τα­φρά­ζουν οἱ Ο´  τό ἐ­βραϊ­κόν ὄ­νο­μα οὐ­τσι­γι­άχ, πού εἶ­ναι σύν­θε­το ἐκ τῶν λέ­ξε­ων οὐ­τσι = ἱ­σχύς καί γι­άχ (συ­γκο­πήν τοῦ γι­ε­χο­βά)=Θε­ός. Εἰς τήν Ἑλ­λη­νι­κή ἀ­πο­δί­δε­ται, δύ­να­μις τοῦ Θε­οῦ ἤ δύ­να­μίς μου ἔ­στω ὁ Θε­ός. Θά πρέ­πει ἐ­δῶ νά ση­μει­ώ­σου­με ὅ­τι ὁ Ὀ­ζί­ας δέν εἶ­ναι ἀ­π’ εὐ­θεί­ας υἱ­ός τοῦ Ἰ­ω­ράμ, ὅ­πως προ­φα­νῶς πα­ρου­σι­ά­ζε­ται εἰς τήν εὐ­αγ­γε­λι­κήν πε­ρι­κο­πήν, ἀλ­λά υἱ­ός τοῦ Ἀ­μα­σί­α. Ἡ γε­νεα­λο­γική σειρά, ἔ­χει ὡς ἐ­ξῆς. Τόν Βασ. Ἰ­ω­ράμ δι­ε­δέ­χθη ὁ υἱ­ός αὐ­τοῦ Ὀ­χο­ζί­ας, καί τοῦ­τον ὁ υἱ­ός του Ἰ­ωάς. Με­τά τόν Ἰ­ωάς, ἐ­βα­σί­λευ­σε ὁ Ἀ­μα­σί­ας, δι­ά­δο­χος δέ αὐ­τοῦ ἐ­γέ­νε­το ὁ υἱ­ός του Ὀ­ζί­ας, τόν ὁ­ποῖ­ον ἀ­να­φέ­ρει ἐ­δῶ ὁ Εὐ­αγ­γε­λι­στής Ματ­θαῖ­ος, ὡς δι­ά­δο­χον τοῦ Ἰ­ω­ράμ. Προ­φα­νῶς ὁ Εὐ­αγ­γε­λι­στής ὑ­περ­πή­δη­σε τούς πρό τοῦ Ὀ­ζί­α τρεῖς Βα­σι­λεῖς, λό­γῳ τῆς ἀ­σε­βεί­ας αὐτῶν.

Ι­ΩΑ­ΘΑΜ. Ἐκ τῆς ἐ­βραϊ­κῆς λέ­ξε­ως γι­όα­ταμ πού ση­μαί­νει τέ­λει­ος. Ἦ­το υἱ­ός τοῦ Βα­σι­λέ­ως Ὀ­ζί­α καί δι­ά­δο­χός του. Ὁ Βασ. Ἰ­ωά­θαμ ὑ­πῆρ­ξε εὐ­σε­βέ­στα­τος καί ἐ­νά­ρε­τος ἄν­θρω­πος.

Α­ΧΑΖ. Ση­μαί­νει κτή­τωρ ἤ κά­το­χος, ἐκ τῆς ἐ­βραϊ­κῆς λέ­ξε­ως α­χάτ­ς. Υἱός τοῦ Βασ. Ἰ­ωά­θαμ, δυ­σε­βής ὅ­μως καί εἰ­δω­λο­λά­τρης.

Ε­ΖΕ­ΚΙ­ΑΣ. Οὕ­τως ἑρ­μη­νεύ­ε­ται ἡ ἐ­βραϊ­κή λέ­ξις χι­τσε­κι­γι­άχ, πού ση­μαί­νει δύ­να­μις Θε­οῦ. Ὑ­πῆρ­ξε υἱ­ός καί δι­ά­δο­χος τοῦ Βασ. Ἄ­χαζ, ἀ­ντι­θέ­τως ὅ­μως τοῦ πα­τρός του, ὑπῆρξε ἄν­θρω­πος ἀ­ρε­τῆς, δι­ά τήν ὁ­ποί­αν ἐ­πευ­φη­μί­σθη ὑ­πό τοῦ λα­οῦ του.

ΜΑ­ΝΑΣ­ΣΗΣ. Ἐκ τῆς ἐ­βραϊ­κῆς λέ­ξε­ως μα­νεσ­σάχ, πού ση­μαί­νει αὐ­τός πού λη­σμο­νεῖ. Ἦ­το ὁ πρω­τό­το­κος υἱ­ός τοῦ Βασ. Ἐ­ζε­κί­α, ἀλ­λά εἰ­δω­λο­λά­τρης καί θη­ρι­ώ­δης ἕ­να­ντι τῶν ἄλ­λων ἀν­θρώ­πων.

Α­ΜΩΝ. Ση­μαί­νει ἀ­λη­θι­νός, πι­στός. Ὑ­πῆρ­ξε υἱ­ός τοῦ Βασ. Μα­νασ­σῆ, καί δι­ά­δο­χός του εἰς τήν Βα­σι­λεί­αν, χει­ρό­τε­ρος τοῦ πα­τρός του εἰς τήν ἀ­σέ­βει­αν καί κα­κο­ή­θει­αν.

Ι­Ω­ΣΙ­ΑΣ. Εἶναι ἑβραϊ­κή σύν­θε­τος λέ­ξις γι­οσ­σι­γι­άχ, συ­μπτυ­σο­μέ­νη ἐκ τοῦ εσ=πῦρ καί γε­χο­βά=Θε­ός, δύ­να­ται δέ νά ἑρ­μη­νευ­τῆ ὡς πῦρ Κυ­ρί­ου. Ἀ­νῆλ­θε εἰς τόν θρό­νον τοῦ πα­τρός του Ἀ­μών, εἰς ἠ­λι­κί­αν μό­λις 8 ἐ­τῶν. Δω­δε­κα­ε­τής ὅν, ἐ­πέ­δει­ξε τούς εὐ­σε­βεῖς στό­χους του, κα­θα­ρί­σας τήν Ἰ­ε­ρου­σα­λήμ ἐκ τῶν εἰ­δώ­λων, καί κα­θι­ε­ρώ­σας πά­λιν τήν λα­τρεί­αν τοῦ ἀ­λη­θι­νοῦ Θε­οῦ. Γε­νι­κῶς ὑ­πῆρ­ξε εὐ­σε­βέ­στα­τος βα­σι­λεύς, οὖτος δέ με­τά τῶν Δα­βίδ καί Ἐ­ζε­κί­αν, ἐ­θε­ω­ρή­θη­σαν οἱ πλέ­ον εὐ­σε­βέ­στα­τοι βα­σι­λεῖς τοῦ Ἰσ­ρα­ήλ. Ἐ­φο­νεύ­θη ὑ­πό τοῦ Βα­σι­λέ­ως τῆς Αἰ­γύ­πτου Νε­χα­ώ.

Ι­Ε­ΧΟ­ΝΙ­ΑΣ. Ἐκ τῆς ἐ­βραϊ­κῆς λέ­ξε­ως γε­κα­νε­γι­άχ, ἤ­τοι προ­πα­ρα­σκευ­ή τοῦ Θε­οῦ. Ἦ­το υἱ­ός τοῦ Ἰ­ω­σί­α, καί ἐ­βα­σί­λευ­σε με­τά τόν ἀ­δελ­φόν του Ἰ­ωά­χαζ. Τοῦ­τον ἀ­νε­βί­βα­σε εἰς τόν θρό­νον ὁ κα­τα­βι­βά­σας ἐξ αὐ­τοῦ τόν Ἰ­ωά­χαζ, βα­σι­λεύς τῆς Αἰ­γύ­πτου Νε­χα­ώ, με­το­νο­μά­σας αὐ­τόν Ἐ­λι­α­κείμ, καί ἀρ­γό­τε­ρον Ἰ­ωα­κείμ. Ἐ­πί τῆς βα­σι­λεί­ας αὐ­τοῦ, κα­τε­λή­φθη ἡ χώ­ρα του ὑ­πό τοῦ Βα­σι­λέ­ως τῶν Ἀσ­συ­ρί­ων Να­βου­χο­δο­νό­σωρ, ὅ­στις ἠ­χμα­λώ­τη­σε ὅ­λους τούς Ἑβραί­ους καί με­τή­γα­γε αὐ­τούς εἰς Βα­βυ­λῶ­ναν.

ΣΑ­ΛΑ­ΘΙ­ΗΛ. Ἡ ἑ­βραϊ­κή αὐ­τή λέ­ξις προ­έρ­χε­ται ἐκ τῆς σε­α­λε­τι­έλ πού ση­μαί­νει αἴ­τη­σις Θε­οῦ. Οὕ­τως ὀ­νο­μά­ζε­το ὁ υἱ­ός τοῦ Βασ. Ἰ­ε­χο­νί­α, γεν­νη­θείς εἰς Βα­βυ­λώ­ναν.

ΖΟ­ΡΟ­ΒΑ­ΒΕΛ. Εἰς τήν Ἑ­βραϊ­κήν γλῶσ­σαν ἐκ­φέ­ρε­ται τσε­ρου­βα­βέλ καί εἶ­ναι σύν­θε­τος ἐκ τοῦ ρή­μα­τος τσα­ράχ=δι­α­σκορ­πί­σω καί τῆς λέ­ξε­ως βα­βέλ=Βα­βυ­λῶ­να, δύ­να­ται δέ νά ἑρ­μη­νευ­τῆ· ὁ δι­ω­χθείς εἰς Βα­βυ­λῶ­να ἤ πι­ό συ­γκε­κρι­μέ­να ὁ γεν­νη­θείς εἰς Βα­βυ­λῶ­να. Ἦ­το ὁ υἱ­ός τοῦ Σα­λα­θι­ήλ, ὁ ὁ­ποῖ­ος με­τά τήν ἀ­πε­λευ­θέ­ρω­σιν τῶν Ἑ­βραί­ων ἐκ τῶν Βα­βυ­λω­νί­ων, ὁ­δή­γη­σε τού­τους εἰς τήν χώ­ραν των. Τῇ πρω­το­βου­λί­ᾳ αὐ­τοῦ ἀ­νοι­κο­δο­μή­θη ὁ Να­ός τοῦ Σο­λο­μῶ­ντος.

Α­ΒΙ­ΟΥΔ. Ἐκ τῆς ἑ­βραϊ­κῆς λέ­ξε­ως ἀ­βι­χούδ, προ­ερ­χο­μέ­νης ἐκ τοῦ αβ=πα­τήρ καί τοῦ ὀ­νό­μα­τος γι­α­χούδ=Ἰ­ού­δα, δύ­να­ται δέ νά ἑρ­μη­νευ­τῆ· δι­ά τοῦ πα­τρός ἤ πα­τήρ τοῦ Ἰ­ού­δα. Τό ὄ­νο­μα αὐ­τό ἔ­λα­βε ὁ υἱ­ός τοῦ Ζο­ρο­βά­βελ, ὁ ὁ­ποῖ­ος ἔ­ζη ὅ­λως ἱ­δι­ω­τι­κόν βί­ον, καί ἵ­σως ἐκ τού­του δέν ἀ­να­φέ­ρε­ται εἰς τό βι­βλί­ο τῶν Πα­ρα­λει­πο­μέ­νων.

Ε­ΛΙ­Α­ΚΕΙΜ. Ἡ σύν­θε­τος αὔ­τη ἑ­βραϊ­κή λέ­ξις πα­ρά­γε­ται ἐκ τοῦ ἐλ=Θε­ός καί τοῦ γι­α­κείμ=ἀ­νυ­ψῶ, τό ὄ­νο­μα δέ ἐ­λι­γι­α­κείμ, ἑρ­μη­νεύ­ε­ται ὁ Θε­ός ἀ­νυ­ψοῖ. Οὕ­τως ἐ­κα­λεῖ­το ὁ υἱ­ός τοῦ Ἀ­βι­ούδ. Ἀ­να­φέ­ρε­ται εἰς τό βι­βλί­ον τῆς Ἰ­ου­δίθ ὡς ὁ μέ­γας ἱ­ε­ρεύς Ἰ­ωα­κείμ.

Α­ΖΩΡ.Ἐκ τῆς ἑ­βραϊ­κῆς λέ­ξε­ως ἀ­τσάρ πού ση­μαί­νει βο­η­θός. Ἦ­το υἱ­ός τοῦ ἀ­νω­τέ­ρω Ἐ­λι­α­κείμ.

ΣΑ­ΔΩΚ. Εἰς τήν ἑ­βραϊ­κήν κα­λεῖ­ται τσα­δόκ καί ση­μαί­νει δί­και­ος. Τό ὄ­νο­μα αὐ­τό ἔ­φε­ρε ὁ υἱ­ός τοῦ Ἀ­ζώρ.

Α­ΧΕΙΜ. Ἀ­να­φέ­ρε­ται καί ἀ-κείμ. Οὕ­τως ὀ­νο­μά­ζε­το ὁ υἱ­ός τοῦ Σα­δώκ.

Ε­ΛΙ­ΟΥΔ. Προ­φέ­ρε­ται εἰς τήν Ἑ­βραϊ­κήν γλῶσ­σαν ἐ­λι­χόδ καί εἶ­ναι σύν­θε­τος ἐκ τοῦ ἐλ=Κύ­ρι­ος καί τοῦ χόδ=δό­ξα, ἔ­παι­νος, δύ­να­ται δέ νά ἑρ­μη­νευ­τῆ· ἡ δό­ξα Κυ­ρί­ου. Ἦ­το υἱ­ός τοῦ Ἀ­χείμ.

Ε­ΛΕ­Α­ΖΑΡ. Σύν­θε­τος ἑ­βραϊ­κή λέ­ξις ἐκ τοῦ ἐλ=Κύ­ρι­ος καί ἀ­τσάρ=βο­ή­θει­α, πού πα­ρά­γει τήν λέ­ξιν ἐ­λε­α­τσάρ ἤ­τοι ὁ Κύ­ρι­ος (ὁ Θε­ός) εἶ­ναι βο­η­θός. Ὑ­πῆρ­ξε ὁ υἱ­ός τοῦ Ἐ­λι­ούδ.

ΜΑΤ­ΘΑΝ. Ἡ Ἑ­βραϊ­κή λέ­ξις μα­τάν, ση­μαί­νει δῶ­ρον. Ὀ­νο­μά­ζε­το δέ οὕ­τως ὁ υἱ­ός τοῦ Ἐ­λε­ά­ζαρ.

Ι­Α­ΚΩΒ. Πε­ρί τοῦ ὀ­νό­μα­τος τού­του, βλέ­πε ἀ­νω­τέ­ρω, ὅ­που ἑρ­μη­νεύ­σα­με τό αὐ­τό ὄ­νο­μα τοῦ υἱ­οῦ Ἰ­σα­άκ. Ἐ­κα­λεῖ­το οὕ­τως ὁ υἱ­ός τοῦ Ματ­θάν.

Ι­Ω­ΣΗΦ. Εἰς τήν ἑ­βραϊ­κήν δι­ά­λε­κτον ἐκ­φέ­ρε­ται γι­ο­σέφ. Τό πλή­ρες ὄ­νο­μα εἶ­ναι γε­χο­σέφ, ἐκ τοῦ ρή­μα­τος ἀ­σάφ=αὐ­ξά­νω. Μέ τήν μορ­φήν αὐ­τήν δύ­να­ται νά ἑρ­μη­νευ­τῆ· ἐ­παύ­ξη­σις. Τό ὄ­νο­μα αὐ­τό εἶ­χε ὁ υἱ­ός τοῦ Ἰ­α­κώβ, ὅ­στις ἐ­γέ­νε­το μνή­στωρ τῆς Παρ­θέ­νου καί Θε­ο­τό­κου Μα­ρί­ας, ἐξ ἧς ἐ­γεν­νή­θη ὁ Κύ­ρι­ος ἡ­μῶν Ἰ­η­σοῦς Χρι­στός.

   Αὔ­τη εἶ­ναι ἡ γε­νεα­λο­γι­κή σει­ρά πού ἀ­να­φέ­ρει ὁ Εὐ­αγ­γε­λι­στής Ματ­θαῖ­ος, προ­κει­μέ­νου νά κα­τα­δεί­ξη ὅ­τι ὁ Ἰ­η­σοῦς Χρι­στός, εἶ­χε τήν κα­τα­γω­γήν αὐ­τοῦ ἐκ σπέρ­μα­τος Ἀ­βρα­άμ καί ἐκ γέ­νους Δα­βίδ. Τοῦ­το ἔ­κα­νε ὁ ἀ­νω­τέ­ρω Εὐ­αγ­γε­λι­στής, κα­θό­τι τό Εὐ­αγ­γέ­λι­ον αὐ­τοῦ,  ἀ­πευ­θύ­νε­το κυ­ρί­ως πρός κα­τή­χη­σιν τῶν Ἑ­βραί­ων, οἱ ὁ­ποῖ­οι ἐ­γνώ­ρι­ζον ἐκ τῶν προ­φη­τῶν ὅ­τι ὁ Μεσ­σί­ας θά κα­τή­γε­το ἐξ Ἀ­βρα­άμ καί Δα­βίδ. Πρός ἀ­πό­δει­ξιν τῶν ἀ­νω­τέ­ρω ὁ Ἱ­ε­ρός Εὐ­αγ­γε­λι­στής φέ­ρει τόν πα­ρό­ντα γε­νο­λο­γι­κόν κα­τά­λο­γον. Σα­φῶς βέ­βαι­α γνω­ρί­ζου­με, ὅ­τι ὁ Κ.ἡ.Ἰ.Χρι­στός δέν ἦ­το υἱ­ός τοῦ Ἰ­ω­σήφ κα­τά σάρ­κα, δι­ό­τι ἐ­γεν­νή­θη ἐξ Ἁ­γί­ου Πνεύ­μα­τος, ἀλ­λ’ ἑν­νο­εῖ­το ὡς τοι­οῦ­τος, ὅ­πως ἀ­να­φέ­ρει ὁ Εὐ­αγ. Λου­κᾶς· <<Ὅς ἐ­νο­μί­ζε­το υἱ­ός Ἰ­ω­σήφ….. >> κ.λ.π.

Published in: on Δεκεμβρίου 31, 2012 at 10:46 μ.μ.  Σχολιάστε  
%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: